Wystawa rysunków i kolaży Krzysztofa Marciniaka

Otwarcie wystawy 15 stycznia o godzinie 19:00 w siedzibie Galerii przy ul. Brzozowej 14. Wystawa potrwa do 29 stycznia. O Artyście: Krzysztof Marciniak ur. 25.02.1983 w Myślenicach W latach 2003-2008 studiował na Wydziale Grafiki Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie. Dyplom (nagrodzony Medalem Rektora ASP) w pracowniach Rysunku prof. Jacka Gaja i Miedziorytu prof. Stanisława Wejmana. W 2006 r. studiował w Grecji. Od 2008 roku doktorant na macierzystej uczelni. Zajmuje się grafiką, malarstwem, kolażem, a przede wszystkim rysunkiem. Wystawy indywidualne: - Rysunek/Grafika/Szkicownik, Galeria Este, Kraków 2008 - Rysunek/Malarstwo, Galeria PWST, Kraków 2007 - Muzeum Regionalne, Myślenice 2005 - Ratusz w Versmold (Niemcy), 2004 Wystawy zbiorowe: - “Arytmia”, Space Gallery, Kraków 2009 - The Polish Museum of America, Chicago (USA) 2008 - Akt--Ciało--Interpretacje, Rzeszów -- Kraków 2008 - Ogólnopolska Wystawa Rysunku, Toruń 2008 - Galerie Graf, Heidelberg (Niemcy) 2008 - 4th International Biennial of Mini Prints, Tetovo (Macedonia) 2008 - Granice rysunku, Galeria PWST Kraków 2007 - VII Międzynarodowy Konkurs na Ekslibris, Gliwice 2007 - Galerie Le Coin des Arts, Paryż 2007 O wystawie: "Prace przeznaczone na wystawę powstały w ciągu ostatnich pięciu miesięcy, głównie podczas mojego letniego pobytu w Heidelbergu. Może stąd kilka z nich wiąże się z historią Niemiec oraz ich współczesną „mitologią” (kilka wersji Ostpreußen), a cały cykl zaczął się od tonda Sytuacja Klary H. -- metaforycznego portretu matki Hitlera i jej „dzieci”. Z czasem do kolaży dołączyły rysunki i obecnie obiema technikami posługuję się równolegle. Przy tworzeniu kolaży decydujące jest dla mnie wrażenie, że napotkany w gazecie, starej książce, pocztówce, albumie obraz (bądź jego fragment) znajduje się jakby nie na swoim miejscu, że posiada jakieś inne znaczenie, że należy do innej historii, do innego kontekstu. Wycinam i wrzucam do szuflady wszystkie zdjęcia i reprodukcje, w których cokolwiek mnie intryguje i wiele godzin spędzam na zestawianiu tych strzępków ze sobą. Najważniejsze jest dla mnie znaczenie, przekaz (często tylko ich przeczucia: dlatego wielu pracom nie nadaję tytułów), symbol, nastrój, zamknięcie na małej, bardzo ograniczonej powierzchni maksymalnej ilości skojarzeń i odniesień. Bardzo ważna pozostaje dla mnie również autonomia obrazu, uwolnienie go od mało istotnego „realu”, jego osobność, która wcale nie musi prowadzić do „sztuki dla sztuki”. Obraz staje się wtedy jakby węzłem, który splata ze sobą nici rozbiegające się w różnych kierunkach. Poszczególne elementy całego tego cyklu (w sumie ok. 150 prac) nie są z sobą bezpośrednio połączone – czasem jakiś motyw wynika z wcześniejszych pomysłów, ale te nie rodzą się w żadnym chronologicznym porządku i można je łączyć, stosując różne klucze. Końcowym etapem całego tego wyklejania i rysowania jest w zamyśle wydanie książki autorskiej, złożonej z wybranych prac cyklu i skomponowanej na co najmniej kilka różnych sposobów. Ważną rolę w mojej pracy pełnią inspiracje, wśród nich lektura H. Bergsona, L. Szestowa, S. Mallarmé’go, N. Raucha, D. Richtera oraz książki autorskie A. Kiefera." Krzysztof Marciniak